آهنگ از وقتی با نبودنت از زندگیم سیر شدم آینه نبود ببینم وای شکسته و پیر شدم از محسن یاحقی

و همه ی کلمه های نوشته هایم سوگوار دلتنگیست
سنی ندارم اما از موی سپیدم پیداست دلم در آستانه ی هزار سالگیست
میجنگم با بی تو به سر کردن اما میدانم
سهمه من از ادامه ی تنهایی ها همین تنهاییست
از وقتی با نبودنت از زندگیم سیر شدم آینه نبود ببینم وای شکسته و پیر شدم
جایه موندنم نبود به گریه تبعید شدم تو رویاهای ناتمومت موندم و ناپدید شدم
بعد تو این شکستنام منو بدبین کرد بعد از تو هر کی منو دید تو رو نفرین کرد
جایی برای ماندنم نذاشتی اما من این خرابه ی نا امن را ترک نمیکنم
با اینکه حرف از من نمیشنوی اما در گفتنه دوستت دارم هایم به تو شک نمیکنم